Wooden shoes

"Je hoort niet bij ons, hoor!" roepen mijn drie collega's verschrikt als ik mijn gewone schoeisel voor klompen verruil. Als je zo graag voor gek wil lopen dan doe je dat maar ergens anders maar niet hier bij ons!
We staan in Bruinisse op de kade van de Vluchthaven waar het longship Viking Bestla wordt afgemeerd. Straks komen zo'n 160 amerikanen van boord en wij vieren worden geacht ze iets van Zeeland te laten zien. De tocht die ze hebben geboekt heeft als zeer Hollands thema "Tulips and Windmills" Het voorjaar van 2014 was zo koud dat we het woord tulp niet meer hoorbaar mochten uitspreken. In De Keukenhof, die ook in hun programma zit, ontbrak nog alle kleur. Maar dit seizoen hebben ze geluk. Zelfs in Zeeland knallen de kleuren hier en daar uit de akkers.
En voor Amerikanen is het maar een klein gedachtesprongetje van tulips en windmills naar wooden shoes. Dus dacht ik, ik zal ze op hun wenken bedienen.
En wat denk je. GROOT SUCCES!
Bijna alle gasten complimenteren me met mijn mooie schoeisel. Willen met me op de foto. "Mag ik ze even aan voor een foto?" en "Please, hug me sir" terwijl naar manlief wordt geroepen "staan de klompen er ook op?" Zelfs de Programm Director schreeuwt iets naar me vanaf het bovendek van de boot. Oh jee! denk ik verschrikt. Ze zijn nogal streng op kleding daar bij Viking. Maar hij zwaait nogmaals en roept over de menigte heen "I like your shoes, Theo!"
Mijn laatste Viking schip van dit seizoen heb ik nu gehad. Als de tulpen zijn uitgebloeid vertrekken de Viking cruise schepen naar de Donau om daar toeristen te gaan rondvaren.
Volgend jaar hou ik de klompen er zeker in. Met de extra fooi heb ik die al dubbel en dwars terug verdiend. En van die verschrikte collega die ik naar huis reed hoorde ik heel zachtjes de overpeinzing "Misschien moest ik ook maar een paar klompen aanschaffen." Het kan verkeren.


Shon