Vislucht in Middelburg

Zondagochtend, een gezelschap zit op het terras van een restaurant op me te wachten. Koffie met een bolus, Zeeuwser kan niet. Na een kwartiertje gaan we op pad. De historie van de stad, de Markt en het Stadhuis passeren de revue. Dan gaat de wandeling door winkelstraten en tussen 18de eeuwse huizen door. Een sterke vislucht komt ons tegemoet als we de Vismarkt opdraaien. Het lijkt wel of iemand de hele fauna van de Noordzee door de frituur heeft gehaald.

De geschiedenis van de Vismarkt leert ons dat de waterpomp in de 18de eeuw is geplaatst zodat vis en plein konden worden schoongemaakt. Dan komt de vraag: “Stinkt dit plein dan nog steeds zo naar vis”? Ik vertel dat het zo erg nu ook niet was; “maar als ik u vertel dat ik vanochtend aan de buurtbewoners heb gevraagd om op dit tijdstip van de dag hier vis te gaan staan bakken, gelooft u mij dan?” Deze vraag leidt tot enige verwarring en gelach. Maar dan heeft iedereen door dat een stadswandeling nu ook weer niet zo erg geregisseerd wordt.