Veere en de trommel van het carillon

Soms gids ik ook voor ander organisaties dan de VVV. En zo kwam ik in Veere terecht bij het Museum Veere. Ik hou er niet van binnen te gidsen maar snel enkele zalen laten zien gaat me goed af. In een speciaal arrangement was nu ook de toren met daarin het carillon opgenomen. Het carillon wordt aangestuurd door een grote trommel die ronddraait en door pinnen op de trommel worden de hamers van de klokken aangedreven. En dat mag in Veere ’s nachts niet meer want dan worden de toeristen wakker. Dat is slecht voor de economie. Lijkt een beetje op: op het platteland is het stil en Veere is een stad op het platteland.

Voor dat de wandeling begon ging ik in de toren op zoek naar de zolder waar de speeltrommel, het slagwerk en het uurwerk staan. Na enkele sleutels te hebben geprobeerd kwam ik op een verdieping uit met een trap en een deur. De trap leidde naar een ruimte waar weinig was te bewonderen en de deur ging niet open. Weer een set sleutels geprobeerd, hulptroepen ingeroepen en na telefoontjes te hebben gepleegd met “hebben we nog verbinding?” kwam de oplossing. De deur zat niet op slot maar was loodzwaar en klemde een beetje. Het machtige schouwspel ontvouwde zich voor mij een minuut voordat de rondleiding zou beginnen. Een minuut om het angstzweet weg te poetsen, een snelle kop thee te drinken en met natrillende zenuwen een vrolijke wandeling te maken door het museum en de nu drukke stad Veere. Het was een mooie zaterdag met mooi weer. Een week geleden was dat nog anders.


Ton Thiebosch