Rijtijdenbesluit op z'n Frans.

Drie bussen vol jongelui. Middelbare school. Franstalig. In elke bus verdeeld over twee verdiepingen. Eigenlijk was een wandeling in Middelburg gevraagd maar er bleken niet genoeg (8 á 9) franstalige gidsen beschikbaar op die dag. Als alternatief is voor een bustocht over Schouwen-Duiveland gekozen. Drie gidsen volstaat, in elke bus één. Kinderen van die leeftijd moet je niet met jaartallen van lang voorbije oorlogen lastig vallen en geveltjes met leeuwenkopjes ook niet. En wijngaarden hebben ze daar zelf in overvloed. Dus doen wij gidsen een grondige voorbereiding. Leidraad; wat vonden we zelf spannend op die leeftijd. En als finale, eind- en hoogtepunt de Oosterscheldekering. De Deltawerken waren immers klassikaal op school behandeld, zo hadden wij vernomen.

Als opstappunt kiezen we voor de bushalte bij Colijnsplaat. Ingewikkeld verhaal hoe dat met vervoer gaat * dus daar val ik U hier niet mee lastig. Rijdend naar mijn trefpunt krijg ik een telefoontje. Boodschap vanuit de bus ”Minstens kwartier vertraging” krijg ik te horen. Regel is dat de overeengekomen eindtijd vast staat. Je zal maar aansluitend een andere opdracht moeten vervullen, Vandaar! De geplande tocht waarin we 5 minuten reserve hadden ingebouwd voor een open Zeelandbrug o.i.d. verandert hierdoor in een tekort van 10 minuten. Nog (veel) erger wordt het wanneer de bussen arriveren en de begeleiding als eén groot verslaafd lichaam naar buiten rolt voor een rokertje. En als klap op de vuurpijl verklaren de chauffeurs gedrieën dat hun maximum rijtijd erop zit en aan hun tachograaf verplicht zijn de bus een half uur aan de kant te zetten. In mijn werkzame leven riep dan vaak iemand op z’n Bommels: “Verzin een list, Tom Poes!”

Na lang aandringen wordt me ingefluisterd dat er nog circa 25 minuten resten. Zittend in de voorste bus rijd ik (natuurlijk) via de Zeelandbrug langs een pas door mij ontdekt bloeiend tulpenveld bij Kerkwerve. Dat hebben ze daar in Luxemburg niet. Het klikken van de camera’s achter mij duidelijk hoorbaar. Dan over de Delingsdijk naar de Brouwersdam. Ik hoop dat de toiletten daar na de winterstop inmiddels weer functioneren. Ja dus, gelukkig! Voor iedereen een gratis plas en een half uur frisse zeelucht. Zoekend naar een plek waar de bussen kunnen draaien loopt de hele club als afgesproken achter mij aan. Daar is het mooi, wijs ik naar de Grevelingen oever. Ze luisteren!! Teruglopend langs het water bots ik op de kopgroep van de wandelende jeugd. Ze vinden het super en mooi en cool allemaal. De superlatieven spreken voor zich. Maar we moeten terug, weer de bus in. In het draaien bewijzen de chauffeurs nog wel even hun vakmanschap.

Rijdend langs de Noordzee wijs ik nog op een Grijze Zeehond maar of iedereen die ziet….? Een half uur te laat arriveren we op de parking van het Topshuis. Eind goed, al goed. Voor de zekerheid ontfutsel ik de hoogst verantwoordelijke een handtekening voor de na-facturatie van een half uur voor drie gidsen. Leuk werk hoor, dat gidsen. Maar niet voor niets!

Shon.

* Lees ook het vervolg; “De wildwater kano methode”