Remote guide

Oftewel gids op afstand.
 
Wanneer? Tijdens mijn eigen vakantie. 
Waar? In Praag. Om precies te zijn: het grote plein binnen de Praagse Burcht. De bezienswaardigheid bij uitstek als je Praag bezoekt. 
Maar laat ik het hier niet hebben over de stoïcijns kijkende in gala gestoken wacht met geweer bij de toegang die jij probeert aan het lachen te krijgen. Of de voor publiek toegankelijke regeringsgebouwen, de architektuur of over de prachtige kerk met wachtrijen ervoor om binnen te kunnen kijken. Of de militair in gevechtstenue met een heus kanon bij de achteringang boven. Nee!
Ik zag verschillende groepen mensen die dat alles groepsgewijs liepen te bewonderen. Natuurlijk onder leiding van een ter plaatse bekende gids want die wijst je op dingen waar je zonder zo'n deskundige begeleider makkelijk aan voorbij gaat.

Verwonderd bekeek ik een groep waarbij ik niemand ontwaarde die ik als gids zou kunnen aanmerken. Nog meer verbaasd was ik toen ik nog twee andere groepen zag zonder zichtbare begeleiding. En ze werden echt begeleid wat ik kon opmaken uit het feit dat in zo'n groep alle hoofden tegelijk dezelfde kant op draaiden alsof iemand met een onzichtbare vinger of aanwijsstok de groep op iets attendeerde. En de hele groep als afgesproken tegelijk een geveltje verder liep.

In de trein vanaf de camping naar Praag centrum was ik in gesprek geraakt met een appetijtelijke dame die me vroeg wat ik in Praag te zoeken had.  -Iemand die me de stad wil laten zien, zei ik. Ze groef onmiddellijk haar agenda uit haar tas en zei dat ze de komende dagen beschikbaar was. Zodoende had ik hier in de Praagse Burcht weliswaar geen Moskouse Nathalie (Gilbert Beceaud) maar wel mijn eigen Tsjechische Milada als vraagbaak aan mijn zijde.

- Zie je die groep mensen, daar? Vroeg ik mijn begeleidster.
- En die twee andere groepen die hetzelfde rondje wandelen, er vlak achter? Ja, die zag ze ook. Moeilijk om drie groepen mensen van circa 50 man over het hoofd te zien. 
- Denk je dat ze door een gids worden begeleid? Ze antwoordde bevestigend. 
- Maar wie is dan hun gids, ik zie er niemand bij die de gids zou kunnen zijn? 
Neen, die zit daar. En ze wees me op een persoon die op de rand van de fontein was gezeten en met drie verschillende zendertjes in de weer was. Vanaf die plek kon hij de groepen visueel volgen en deze één voor één via "een oortje" instrueren hoe te lopen en waar te kijken. 

En ineens zag ik het voor me: De toekomst. Maandagmorgen half tien. Alle groepsdeelnemers kregen vooraf een oortje voor hun GSM en het benodigde te installeren VVV-appje thuisgestuurd. 
- "Mag ik U van harte welkom heten in het bezoekercentrum van Deltapark Neeltje Jans. Aan Uw rechterkant ziet U de filmzaal Ocean 2 waar over enkele ogenblikken de film voor U wordt gestart." 
Normaal gaan wij gidsen dan even aan de koffie maar nu draai ik me nog eens om in bed want de film duurt nog een half uur en ik gids vanaf thuis in Brouwershaven. 
Scheelt een hoop reiskosten. En waar normaal 3 gidsen voor nodig zijn kan ik dat nu allemaal in mijn eentje behappen.

Geen angst! Voorlopig heeft bij de VVV klantvriendelijkheid en service nog steeds een hogere prioriteit dan techniek.

Shon.