Erg, erger, ergst

Al eerder heb ik eens aangehaald dat het kwijtraken van iemand uit de groep die je aan het begeleiden bent een soort gidsentrauma is. In mijn toch alweer lange carriere heb ik dat een keer of drie meegemaakt. Gelukkig kwamen de (meestal oudere) mensen allemaal tijdig weer boven water.

Op internet kom ik een filmpje tegen van een ons zeer bekende en betrouwbare cruisemaatschappij. Het longship volgeladen met gasten vaart onder een brug door maar het past net niet. De brug te laag, het schip/de waterstand te hoog? Ik weet het niet. Erg genoeg valt er naast de schade aan het schip en de brug ook een dode te betreuren.

Uit eigen ervaring: Ik begeleid een groep Franstalige jongeren van een scholengemeenschap tijdens een vaartocht. Pubers van rond de zestien. Probeer die maar eens in de hand te houden, wordt me gewaarschuwd. Blijkbaar geen francofiel die dat zegt. Als Frankrijk-ganger zie je regelmatig schoolkinderen twee aan twee, hand in hand, netjes in de pas achter de juf/meester aan marcheren.

En inderdaad, er valt geen onvertogen woord. Sterker nog, Nederlandse senioren produceren meer geraas. Plots is er consternatie. Bij de trap naar beneden. Ik loop er heen na de roerganger om een EHBO- kist, verbandtrommel o.i.d. te hebben gevraagd. Die moet worden opgezocht. Bij de trap aangekomen ontwaar ik een lijkbleke jongedame met betraand gezicht.

Gevallen? vraag ik. Nee, nee, schudden ook de meest vrouwelijke omstanders die zich inmiddels over het slachtoffer hebben ontfermd. Pijn? vraag ik. Neen ook niet. Niemand gewond? Geen bloed? is mijn laatste optie. Nee hoor! Een treurig telefoontje van thuis hoor ik onderweg terug naar mijn microfoon. En? vraagt de roerganger als ik ben weergekeerd Niets aan de hand, een treurig telefoontje van thuis. Tsja, bromt de roerganger Kinderen van die leeftijd hebben haast allemaal wel een opa of oma van breekbare leeftijd. C`est la vie!

Later hoor ik van een van de Fransen dat de puber in kwestie per telefoon werd geïnformeerd over de zelfmoord van haar lief.

Een tocht die je niet gauw vergeet. Bepaal voor jezelf maar wat erg, erger of ergst is.

Shon.