Zierikzeese kinderbipsen

Ik zit ergens mee zoals je uit de titel van dit blogje wel kunt afleiden.  
Misschien niet wat je in eerste instantie dacht bij het lezen er van.  
Ik kan er mee leven hoor, dat doe ik al jaren. Maar ik wil het voor mezelf gewoon weten.
En ik vind dat anderen ook recht hebben op de waarheid.
Het gaat over de maat en stevigheid, of zo je wilt omvang en hardheid van de billetjes van de kinderen van Zierikzee.
Sorry, (niet-)geachte pedo's, jullie kunnen gewoon doorbladeren naar het volgende scherm want er zit niets van Uw aard bij.

Waar zit ik dan wel mee?

Als ik staande voor de Nieuwe Kerk in Zierikzee mijn gasten dit kolossale neo-classisistische gebouw beschrijf, van de timpaan langzaam via de pilaren afdaal naar de brede leistenen trap, wijs ik mijn publiek graag op het geultje in de harde steen ter linkerzijde van de brede trap dat schuin naar beneden afloopt.
Volgens zeggen kwamen de kinderen van Zierikzee na schooltijd hier baantje glijden en dat zou de oorzaak zijn van het kaarsrecht ingesleten geultje in de harde steen. Omdat tegenwoordig overal wel een glijbaan binnen kinderwagen/autoped-bereik ligt hoeft naar verwachting binnen afzienbare tijd voor verdere slijtage c.q. dure reconstructie niet te worden gevreesd. Dit terzijde.
Maar kijk, kerk en geloof dat hoort bij elkaar maar hier laat het geloof mij in de steek. Daarom de hiernavolgende oproep ter bekering van Uw ongelovige blogger, wetende dat de bouw in 1848 werd voltooid. 165 jaar geleden. Voor een tachtig/negentig jarige kleuter van toen moet dat gladde geultje toen ruwweg half zo diep zijn geweest.

Welke hoogbejaarde Zierikzeese senior (m/v) helpt me uit de droom en kan zich uit zijn schooltijd nog herinneren dat het geultje half zo diep was als nu.

Uw herinnering gaarne sturen naar shoncochi@gmail.com. Uw achterkleinkind weet wel hoe dat moet.  

Shon!
Gids