Weer weggejaagd

Ik schreef een blog over de Oude Markt en dat ik me daar weggejaagd voelde. Ik vond een nieuwe plek op de kademuur tegenover het MuZEEum. Toen ik terugkwam van vakantie had ik twee volle dagen dienst als gids voor de Kazematten. Het zonnetje scheen en niets was mooier als met een kop thee en mijn boterhammen op de kademuur van de jachthaven te gaan zitten.

Deze idyllische plek leek me wel wat en dus zogezegd zo gedaan. Idyllisch ja maar rust nee. Ik zat amper of de jacht op mijn boterhammen was geopend. Vanuit het water en vanuit de lucht werd ik aangevallen door het maritieme karakterbeeld van Vlissingen; de meeuwen. Soms lukte het me om enkele meeuwen weg te lokken met een klein stukje brood maar als ze de kans hadden gehad zouden ze mijn brood met plastic zakje en al hebben gestolen.

Gelukkig wordt het nu winter, de Kazematten zijn gesloten en er zijn minder stadswandelingen. Als ik moet eten dan maar ergens in een keuken of op chique in een restaurant. En dan is Vlissingen ook wonderschoon.