Regen tijdens stadswandeling

Er is een blog waarin staat dat het altijd droog is als er stadswandelingen in Vlissingen zijn. Het zou ongelooflijk zijn als deze hoogmoed en arrogantie niet een keer voor de val kwamen. In de zomer in de voorlaatste week was er dinsdags nog niets aan de hand. Leuke wandeling leuke groep en prachtig weer. Maar donderdags kwam toch de uitzondering die de regel bevestigde.

’s Ochtends was het grijs, betrokken en het rook al vochtig. Tijdens de wandeling viel er geen regen en het eindpunt naderde. Op de groene boulevard vielen de eerste druppels. Daarna werd het rennen naar de parasols op het terras van Brasserie Evertsen. Toen de bui bijna over was kon de wandeling worden hervat. Enigszins nat maar voldaan kwam iedereen op het Bellamypark aan.

’s Middags leek het mooier weer te worden. Maar opnieuw sloeg het noodlot toe op de groene boulevard. Terwijl ik mijn verhaal vertelde maakte een van de gasten een opmerking over de van zee opkomende mist. Omkijkend realiseerde ik me dat dat geen mist was maar een bijna massieve muur van water. Ik nodigde iedereen uit zo snel als mogelijk naar de parasols van de brasserie te gaan en daar te schuilen. De regenbui was heftig, op de stenen spatte het water hoog op.

Na afloop werd me gevraagd hoe ik het verschil zag tussen mist en regen. Nou ja, ahum, als ervaren landrot en zo…. En nog dank aan de brasserie Evertsen dat we daar even mochten schuilen.

Ton Thiebosch

Gids