Prinsessen in Middelburg

De wandeling is goed voorbereid. Startpunt, afwijkend eindpunt en geen overlappingen met de rondvaartboot. Het weer is mooi, de zon schijnt zoals gewoonlijk op Walcheren. “Bent u onze gids”. “Als u mevrouw F bent” antwoord ik. “Dat klopt maar hoe weet ik nu dat u onze gids bent”. “Op mijn briefje staat dat ik een groep van mevrouw F moet rondleiden”. Soms hebben  kennismakingen op de Markt bij het begin een vreemde dialoog.

En dan staat daar mijn groep; negen jonge vrouwen die een wandeling door Middelburg gaan maken. Bij het verlaten van de markt houd ik mijn mond over de mogelijkheid door winkelstraten te lopen. De grap is niet voor iedereen leuk. We lopen door enkele brandgangen en dan komt uit de groep de opmerking: “U wilt zeker niet met ons door de winkelstraat lopen. U bent bang ons dan kwijt te raken”. Dat had ik nu net niet willen zeggen. Later staan we in de Gistpoort en die wordt ook veel gebruikt door fietsers. Die vragen in Middelburg netjes of ze erdoor mogen, vriendelijk en gastvrij als Middelburgers kunnen zijn. Dit wekt verbazing op. “Als ik in Utrecht fiets en daar lopen voetgangers, nou dan zou ik wel ik weet niet wat willen doen”. Maar verwondering voert de boventoon. Verwondering over de rijkdom en schoonheid van Middelburg. En daarmee werd het een leuke wandeling van negen prinsessen in Middelburg.

Ton Thiebosch
Gids