Lamsoren

Een van de Zeeuwse zilte zaligheden. Daar gaat dit blogje over. De wilde groente die haar naam dankt aan bladvorm en aan de fluwelen bladglans die ze laat zien als ze in de zoute grond staat te zonnebaden. Maar 't gaat ook over een bus vol Belgische dames waar ik de hele dag mee op stap mag.

Niet onbelangrijk detail, de ene helft spreekt Vlaams, de ander helft Frans.

Eerst bezoeken we de tongkwekerij in Colijnsplaat. Mijn collega-gids Hans, (onze eigen mosselman) wacht ons op. Hij doet de Vlaamse dames in het Nederlands en ik de Waalse in het Frans. Voor mij de eerste keer dit seizoen maar nooit eerder in het Frans gedaan. Maar na een nachtje googelen voel ik me vrij zeker.

De grap "Houdt U van tongzoenen, mevrouw?" gaat niet op in het Frans maar, zagers, tapijtschelpjes, pompen, filters, watervoerende lagen, tot meeuwenpoep aan toe, ik vertaal het. Zelfs de paringsdans van pa en moe tong met hom en kuit erbij, geen probleem.

De dames nemen mijn uitleg gretig, belangstellend in zich op. Alles kits, tot zo ver.

Dan naar Zierikzee. Lunch in een gerenommeerd restaurant aan de haven. En ik mag mee. Bij het hoofdgerecht declameert de ober keurig wat er op het bordje ligt, precies zoals mijnheer Reijmer van de TV dat ons wekelijks doceert. Op de huid gebakken Zeebaars op een bodempje puree, van elkaar gescheiden door een laagje lamsoren, daarbij asperge met een licht gekruide botersaus, etc.....

Qu'est que c' est, lamsoren? (Wat zijn dat, lamsoren?) Vraagt een van de Waalsen ter linkerzijde aan mij. En daar ga ik, nu val ik door de mand. Die had ik dus niet gegoogeld. Maar weer brengt internet uitkomst. De Brasserie heeft ook wifi. In no time tover ik met hulp van Wiki de lamsoortjes op mijn Galaxy tab, met foto's in alle stadia van groei en bloei er bij. Behulpzaam gaat mijn tabje naar links van hand tot hand. Is bijna ter rechterzijde weer bij mij terug als de Vlaamse dames naast mij in een onbedaarlijk schaterlachen uitbarsten. Het onderwerp was ze ontgaan, ze waren druk in gesprek met elkaar, maar nu ze plots met de lamsoren op het schermpje worden geconfronteerd.........

Ze waren al vaker met reisjes als deze weg geweest, toevallig dezelfde, leerden zo elkaar kennen, woonden niet eens zo ver bij elkaar vandaan, waren langzaamaan goeie vriendinnen geworden, waren samen lid geworden van dezelfde kookclub, daar was elke keer een ander thema, moest je wel zelf de nodige ingrediënten voor inslaan en meenemen. En toen die keer was het thema "Zeeland".

Jazeker, ze hebben echt verstand van lekker eten, die Belgen. Maar dit terzijde.

Lamsoren moesten er bij. Nergens te vinden, geen winkel waar ze konden slagen, geen supermarkt waar het was te vinden, hoe secuur ze ook zochten.

Uiteindelijk bood de detaillist om de hoek uitkomst. Hun eigen slager, waar ze hun zoektocht waren begonnen kon de dames gerust stellen. Had van het abattoir de toezegging tot levering weten los te peuteren. Maar wanneer er weer eens lammetjes werden geslacht, dat kon hij niet precies zeggen.

Shon.
Gids