Het bankje op de Oude Markt in Vlissingen 2

Als gids heb je wachttijd. Je wacht op gasten voor een rondleiding. Zittend op het bankje op de Oude Markt in Vlissingen trekt de wereld aan je voorbij. Soms wekt die wereld een bijzondere indruk.

Al een tijdje loopt er een dame rond. Haar fiets staat onder de boom naast het bankje. Ze wacht op iemand. Het lijkt me niet het type dat wacht op een date. Twee mannen komen het pleintje op, vader en zoon. Zij lopen naast hun fiets en de vader torst een tas van de Action met zich mee. Zoals zo veel mensen zijn ze daar boodschappen wezen doen. De dame krijgt hen in het oog en reageert dan enigszins gebeten. Wat die tas moet en wie al die spullen moet meenemen. De mannen zeggen in koor: jij natuurlijk. Nou de fietstassen zitten al vol en de fiets is zwaar genoeg geladen, het zal niet gaan. De zoon wijst naar zijn fiets, onder de snelbinder zit een grote cameratas. De vader geeft aan dat hij volle fietstassen heeft. De dame pakt haar fiets en rijdt een rondje over het plein. Bij het wegrijden zegt ze dat zij ook niet van plan is de nieuwe vracht mee te nemen.

Als ze terugkomt krijgt ze de tas in haar handen geduwd, gedwee propt ze de nieuwe aankopen in haar fietstassen. Ze verzucht dat ze wel een pakezel lijkt. De mannen zeggen in koor dat zij een pakzegel is en dat ze daar vrouw voor is.

Een half uurtje op het bankje op de Oude Markt geeft een boeiend inkijkje in het Nederlandse gezinsleven.

Ton Thiebosch
Gids