Een bizarre rondleiding in Middelburg

Soms heb je je dag niet, staat je focus niet goed en loopt alles fout. Dat is heel vervelend en ik had vorige week zo’n dag met rondleiding. Na afloop was ik niet tevreden over het resultaat en ik vroeg me af hoe nu verder.

De volgende rondwandeling in Middelburg was op zondag. Zondag is in Middelburg rustdag, de enige beweging is de kerkgang. Op de Markt is het dan rustig en ik kan mijn gasten gemakkelijk te woord staan. Ik had me georiënteerd op de begintijd van Middelburg Volkoren, dat was een uur na het begin van de rondleiding. Ik zou er dus geen last van hebben en een vliegende start kunnen maken. Dat geeft vertrouwen.

Niets was minder waar. Mijn welkomstwoord werd vergezeld door een rocksong van een vrolijk gemengd koor. Wat uit de maat en af en toe wat vals maar vooruit. En Middelburg Volkoren betekent overal koren en gezang, op de Vismarkt, in de kerken, op het Abdijplein. Op die manier werd de wandeling een vrolijk muzikaal begeleide tocht. Maar dat is niet bizar.

Op de Londensekaai stop ik voor een prachtig huis en vertel het verhaal over de verhoogde gevel waardoor het dak voor de ramen wegloopt. De bewoner zwaait ons vriendelijk toe maar even later komt hij naar buiten. Zou ik iets teveel hebben gezegd? Zijn privacy geschonden? Nee, hij nodigt ons uit om even binnen te kijken. Wat volgt is een rondleiding door het huis, van zolder tot kelder met authentieke keuken, de slaapkamers met de bedsteden en rariteitenkabinet, de wenteltrap en de radiodistributieknop. Het door de bedienden uitgesleten trapje naar de keuken in de kelder en de historie van het pand. Kortom alles. Als we weer buiten staan ben ik enigszins beduusd.

We vervolgen de wandeling langs de Kuiperspoort en komen aan op het Damplein. Ik begin net aan het verhaal over de Tweede Wereldoorlog. Dan horen we het gieren van een autoband. Rondkijkend zien we een auto die met een wiel in een nieuw aangelegde maar nog niet met zand gevulde vluchtheuvel staat. Zijn as zit vast op de stoeprand. Hij kan niet meer vooruit of achteruit. De bestuurder, een wat oudere man kijkt beduusd wat hij heeft aangericht. En dan besluiten we hem te gaan helpen. Met vereende krachten en hulpmiddelen die door de stratenmakers zijn achtergelaten krijgen we de auto in een mum van tijd uit zijn benarde positie bevrijd. Even later passeert de chauffeur ons, blij claxonnerend.

Het einde van de wandeling gaat gepaard met luid gezang uit kerken en van het Abdijplein. Mijn gasten zijn vrolijk onder het beleefde avontuur. Gevraagd wordt hoe ik dit allemaal gearrangeerd had. Hiermee werd aan de gids onvermoede en niet bestaande krachten toegedicht.

Via de brandgang gaan we snel naar de Markt. De wandeling duurde voor de gasten en mij wel wat langer dan gedacht en zij verlangden dan ook zeer naar koffie en gebak. 

Ton Thiebosch
Gids