A sentimental journey

Ik heb gewoond, gestudeerd en gewerkt in Tilburg. Met regelmaat gaan we terug naar die stad voor familiebezoek. Met de trein er naartoe en op de fiets kriskras door de stad. Letterlijk van noord naar zuid en van oost naar west. Zo’n fietstocht roept nostalgische gevoelens op. Ooit fietste ik voor mijn werk op een fietspad dwars door het centrum. Snel naar de wijk waar mijn cliënten van toen woonden. Nu is het fietspad weg en rijden er weer auto’s. Wel is er een gratis ondergrondse fietsparkeergarage in het centrum waar het fietspad ooit begon. Dat weer wel.

Weemoedig reed ik door de Goirkestraat. Het Textielmuseum in die straat staat nog op mijn verlanglijstje. Door de Goirkestraat fietste ik naar en van mijn werk in de binnenstad. De brug over het kanaal lijkt nu kleiner dan in mijn herinnering. Ook komen we langs de oude sociëteit van het studentencorps. In de buurt woonde een vriend bij wie we ’s nachts op de kamer keken naar de bokswedstrijd met Joe Frazier. Hij ging door met boksen en wij met bier drinken. Aan het Wilhelminapark heb ik ook mooie herinneringen. Wonen, afstuderen, genieten. Op de fiets realiseer ik me dat ik mezelf een rondleiding geef door ja wat eigenlijk. Een rondleiding door een mooie stad, door mijn geheugen, door mijn nostalgische aard? Eigenlijk door alle drie en het is mooi.

Ton Thiebosch