30.000 sinaasappeltjes

Deze keer een boot met Oostenrijkers. Excursie Deltapark Neeltje Jans. De immens lange riviercruiser meert  's morgens af bij de sluizen in Veere. De reizigers zijn net wakker, ontbijtje nog tussen de tanden, ehh, net achter de kiezen bedoel ik dus en dan de bus in. Die wacht op de parking. Dat is even de dijk oversteken door een lint van bloeiend fluitekruid en daar staat-ie dan te wachten. De maagdelijk witte bus van Baar en Leendertse met kapitein Erik, in onberispelijk uniform, aan het stuur.

Het is een mooie zonnige morgen, heerlijke temperatuur en blijkens mijn eigen reactie zit bij mij ook de lente stevig  in het hoofd. Want wat gebeurt?

Er is een trouwpartij in Veere.  Zo'n prachtige dag en dan in een open rijtuig door paarden getrokken komen ze de parking voorbij, richting Campveerse Toren, waar onze vroegste oranjes ook ter bruiloft gingen.  Bruid en bruidegom hebben het vast verdiend. Zelfs de koetsier is helemaal in stijl, de rijzweep versierd met anjertjes en veelkleurig lint. Het feest voor het oog beneemt je bijna al de adem.  De oh's en ah's zijn niet van de lucht, dwarrelen als bloemblaadjes door de atmosfeer.

So möchte in auch gerne heiraten, kirt een dame op middelbare leeftijd achter mij en zonder nadenken, of zelfs maar omkijken,  in een plotse reflex vraag ik haar ten huwelijk! 

Maar ik wordt afgewezen  . . . . . . . . . .!

Gelukkig maar, besef ik achteraf. Hoe leg je dat uit als je weer thuiskomt, bij de vrouw die al bijna 45 jaar je ontbijtje voor je klaarmaakt en bij de twee mokken thee 2 verse sinaasappeltjes er naast perst.

Dik dertigduizend sinaasappeltjes zijn dat, wordt wakker man! Dat laat je toch niet in de steek!     

Shon!
Gids